Experiment met zoete aardappelen

Ik ben het gewoon aan het uitproberen.
Ik heb een paar zoete aardappelen half in een bakje met grond gelegd en een paar in een bakje met water.
Ze kregen allemaal mooie stekjes, de aardappelen in de grond deden het iets beter.
Ik heb ze op een plek in de zon op de vensterbak gezet, met over elke pot een plastic zak, als een soort mini kasje.
Daarna de mooiste stekjes uitgezocht, van de aardappel af gedraaid en in een potje water gezet, tot ze een goed wortelstelsel ontwikkelden.
De helft staat nu in een potje met grond, de andere helft mag nog even in het water blijven staan.
Het is hier nu nog net even te koud om ze al buiten te zetten, maar over een paar dagen gaan ze de tuin in.

Een ander experiment, waar ik mee bezig ben, is de "Three Sisters".
Deze manier van planten op een klein stukje grond stamt van de Native Americans af.
Eerst zaai je mais en wacht tot de stengels een centimeter of dertig hoog zijn.
Om de stengels zaai je klimbonen, die klimmen tegen de mais op.
Als laatste zaai je een squash soort, ik neem butternut pompoen.
Het idee is, dat deze drie gewassen een symbiose vormen. 
De mais heeft veel stikstof nodig in de bodem en de wortels van de bonen zorgen daar voor.
De pompoen is stekelig en heeft grote bladeren en biedt zo bescherming tegen diertjes en geeft veel schaduw, zo groeit er minder onkruid en wordt er beter vocht in de bodem vastgehouden.
Ik ga het eens bekijken, de mais heb ik nu gezaaid, maar de bodem is nog te koud, ook al heb ik het afgedekt.
Deze week zal ik wel iets gaan zien, het gaat nu warmer worden.

Hier zijn de zoete aardappelstekjes: