Trots op alles wat groeit en een klein beetje angst...

Het blijft toch ongelofelijk, dat er uit een mini zaadje een heerlijk eetbaar plantje uit groeit?
Elke dag heb ik steeds meer respect voor de natuur. Hoe zij weer en wind doorstaat, en ons over enkele weken een heerlijk maaltje kan voorschotelen. Want laten we eerlijk wezen... moeder natuur doet het meeste werk in de makkelijke moestuin. Door de kou heb ik er niet heel veel aan hoeven doen. Wel jammer overigens want mijn handelen kriebelen om wat te doen. 
in maart begonnen met een kale vlakte. er moest nog een hoop gebeuren. bakken waren net klaar, de mix er net in, en de rasters erop gelegd. Het zaaien kan beginnen.....
En dan wachten......
En wachten......
en nog meer wachten......
en dan eindelijk....ja!! Is dat er een?? Ja hoor het eerste kiempje. En dan volgen er gauw meer. steeds groener en groener wordt die kale vlakte.
Uitdunnen??? Ja dan haal je weer al het groen weg! Om na een paar dagen het resultaat te zien van het uitdunnen...de overblijvers hebben meer ruimte om te groeien en worden al snel groter. Meer bladeren, grote bladeren en hier en daar zie je al een vruchtbeginsel (radijs). 
Hier en daar nog wat bijzaaien op de plekken waar niets is opgekomenen....
En dan weer wachten.....
en wachten.....
Dan tussendoor de vensterbank vullen. Vele potjes met zaden van basilicum, dropplant, pepers en tomaten worden neergezet. Beetje paniek slaat toe, want ze moeten een keer verpot worden, maar heb je daar wel plek voor. Rustig aan.....dat zien we dan wel weer....
Vensterbank zaadjes uit de potjes kijken. Ik heb gemerkt dat ik daar best goed in ben. Het lukt gewoon. Blijkbaar kijk ik ze niet overal even snel uit de potjes, maar dat zal vast komen omdat er zoveel potjes staan. Heb ik vast hier en daar net iets minder goed gekeken, en dan wordt je meteen afgestraft. Nou ja, ook goed....het hoeft ook niet allemaal tegelijk. 
Ja en dan komt moeder natuur toch weer om de hoek kijken. We hebben warmte nodig, maar volgens moeder natuur is het nog niet zo ver. Al ontkomt ze er niet aan. Al de warmte die ze in zich heeft moet er een keer uit en dan zal het vast harder gaan...
Nog even en dan kan de vensterbank leeg, gaat alles de vakken in, en hebben we een overdaad aan oogst (daar ga ik maar vanuit met 20 (en nog 10 op te komen potjes) tomatenstekjes die uit gaan groeien tot een mooie grote plant vol met tomaatjes...
Maar dan vergeet ik nog de courgette en de komkommer en de pompoen en de boontjes...
Oh jee, dat moet ook nog ergens binnen. 
Rustig aan. Ook dat komt goed...
hoop ik..........
🌱🌱