Smaakexpeditie

Het verbaast me echt dat ik nog geen buikkrampen heb gekregen inmiddels. Normaal ben ik heel gevoelig voor al het eten en drinken dat ik niet gewend ben. De laatste tijd stop ik werkelijk alles in m'n mond (nadat ik heb gecontroleerd of het veilig is voor consumptie natuurlijk), gewoon omdat ik heel nieuwsgierig ben naar hoe alles smaakt, maar ik heb nergens last van.

Voor wie het zich afvraagt: het groene blad aan een zonnebloemplant is best lekker, beetje nootachtig. De structuur is een tikkeltje ruw door de haartjes, maar dat vond ik wel wat hebben. Gaat waarschijnlijk ooit (met mate) door een salade heen hier. Het blad van wintererwt smaakt daadwerkelijk naar erwtjes, dat vond ik de grootste verrassing. Komt naar mijn weten niet vaak voor dat blad en vrucht exact dezelfde smaak hebben. Bladeren van framboos, braam, aardbei en blauwe bes vind ik naar generieke plant smaken wanneer je ze zo eet, maar je kunt er lekkere thee van zetten. Al helemaal heerlijk als je er nog een paar vruchtjes en een beetje honing bij doet. De bloemen van alle kruiden zijn goddelijk, bracht me terug naar mijn kindertijd toen we de bloemetjes van dovenetels uitzogen. Het blad van de laurier was echter geen goed idee, snap nu waarom er maar heel weinig van wordt gebruikt in gerechten. Dat was zo extreem van smaak dat het heel snel uitgespuugd werd. 😂

Begin de lijfspreuk van mijn beste vriend steeds beter te begrijpen: kun je gewoon eten, hoor!