Peulenpret

Of nou ja, eigenlijk erwten en sugarsnaps, maar daar wist ik zo gauw geen alliteratie op te verzinnen. 😁 (En het zijn tenslotte peulvruchten 😊.)

Het is even een werkje, maar zó leuk! Het geluid, de geur, de smaak (menig mini-erwtje haalt het niet tot de pan 😆).
En dan telkens opnieuw de verrassing, wat zit erin? Hoe groot, hoe veel, krijg je hem in één keer netjes open of moet je ieder erwtje afzonderlijk eruit peuteren...
En heel soms tref je perfectie aan, allemaal precies even groot, keurig op een rij...😍
En dan, hoe voorzichtig je ook werkt, natúúrlijk is er altijd een eigenwijsje dat zich tussen de schillen probeert te verstoppen. 😄 En uiteraard ga je die dan zoeken, want geen enkel kostbaar zelf geteeld en geoogst vruchtje mag verloren gaan.. En op je zoektocht naar die ene kom je nog een verrassing tegen, een piepklein groen kronkeltje, per ongeluk meegeoogst, maar gelukkig niet in de kookpan terecht gekomen! 😲
En dan, na alle moeite van het ont-peulen, met z'n allen een minuutje blancheren (langer hoeft niet, want oh, wat zijn ze mals!) om vervolgens tijdelijk te logeren in de diepvries, bij hun maatjes, omdat de snijbiet ook alweer uit zijn voegen barst. 😄

Die snijbiet gaat straks in de wok, met een ui, flink wat verse knoflook en een restje prei. Scheutje room, flinke schep kruidenkaas en geraspte parmezaanse kaas erbij, en dan in de oven; als dekentje op een stukje zalm. 😋