We beginnen gewoon weer!

Vandaag weer wat aan de moestuin gedaan. Poosje niet zo enthousiast geweest. Ik merk dat ik rond september/oktober niet altijd zo fleurig ben, dus eigenlijk had ik meer de moestuin ingekund vanwege het therapeutische effect 😉

Ik heb wel ontdekt dat ik het allerleukste van de moestuin het zaaien vind. Dat is de periode van hoop en verwachting, spanning of het gaat groeien. En of het lukt, of het moddert wat aan of je hebt zoveel te wassen dat je uren bezig bent (een ander misschien niet, maar ik heb ontdekt dat ik niet zo'n snelle groentenwasser ben, ik wil dan alle riggeltjes op slakjes of beestjes checken en dan ben je lang bezig natuurlijk! 🤭)

Het liefst zaai ik alleen in 😂😂

Vandaag weer gedaan!
Weg met de 2 sprietjes spinazie, kom maar op met de 5e poging palmkool!
Weg met de 4e poging tot palmkool (stug doorzetten), kom maar op gele winterui!
Weg met de boontjes waar vanwege schaduw maar 12 aankwamen, kom maar op paarse winterui!
Weg met de paarse boerenkool die door de werkzaamheden van elektra gebroken werd en het spalkje niet bij werkte, kom maar op wintersla!
Weg met de oude tomatenplantresten, de laatsten zijn nog aan het rijpen, maar kun je ze nog eten als er een zweempje bruin van de ziekte over ligt? Vind dat wat spannend. Maar kom maar op met die winterpostelein!
Weg met die andere tomatenplantwortels, kom maar op met die wintersla!
Weg met die postelein die meer op onkruid leek aangezien er een stokroos naast stond met heeeeel veel zaadjes waarvan ik nu weet hoe ze er als plantje uit zien, kom maar op met de knoflook!
Weg met de... Oh nee, volgens mij was dat het wel. Ik heb maar besloten de bietjes nog even te laten staan, dat kan hopelijk nog wel, want bij de ene bak zit er nu een cm verdikking en bij de andere hebben er 2 wel een fatsoenlijk formaat, maar heb graag wat meer tegelijkertijd.

En nu is het weer hoop, verwachting en spanning of het gaat groeien... Heerlijk, iets beters is er niet! 😄