klaar genoeg voor de winter

Het is half oktober en de zon scheen: ik oogstte mijn laatste gele en gele nog groene tomaatjes, omdat de tomatenplant niet goed tegen het koudere en vochtigere weer van de herfst kan. Ik wilde tomatenziekte vóór zijn. Hopelijk worden de groene tomaatjes nog geel voor het raam, met een appel tussen ze in.

En ik oogstte ook alle boontjes: mijn dappere spek- en snijbonen, die élke dag weer nieuwe te oogsten boontjes maakten. Boontjes denken niet zoals appels: pluk mij, pluk mij. Maar denken: als ze me maar niet zien, ik verstop me! En als je ze dan tóch vindt en plukt, denken ze: oh-oh mijn bonen! En dan maken ze weer nieuwe. Dat kunnen ze heel goed. Mijn bonenplanten hadden nog steeds bloemetjes, ik had kunnen wachten met wegoogsten. Maar nú scheen de zon, en de volgende week wordt het nog wat kouder. Beter de klus nu geklaard …

De drie prachtige pompoenen, van twee planten die al gestorven waren, haalde ik van het klimrek om er de komende dagen lekkere soep van te maken met appel, sinaasappel, tomaat, uien en kerrie. Ik mis ze wel aan het klimrek hoor. Ze stonden zó mooi!

Mijn courgetteplant bloeit nog steeds en maakt courgettes. Ik laat hem toch nog staan. Net als de sugarsnaps. Opruimen is maar heel weinig werk.

Van de verschillende soorten sla weet ik niet of die kunnen overwinteren. Ze zien er nog wel erg mooi uit.

Mijn bakken zijn weer klaar genoeg voor de winter!